دانشگاه دامغان مجله ادبیات نمایشی و هنرهای تجسمی 2476-7646 2 5 2017 08 23 بررسی برخی از مؤلفه‌های ادبیات کارآگاهی در «ذکر بر دار کردن امیرحسنک وزیر» 59 74 89 FA محمدعلی آتش سودا دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد فسا رضا نکوئی دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی، گرایش غنایی دانشگاه شیراز Journal Article 2017 10 16 داستان­های کارآگاهی هر چند حضور قابل توجهی در ایران ندارند اما یکی از گونه­های موفق ادبیات عامه­پسند در دوران معاصر محسوب می­شوند. هدف اصلی این مقاله واکاوی و بررسی برخی از مؤلفه­های ادبیات کارآگاهی در داستان کارآگاهی مانندِ «ذکر بردار کردن امیر حسنک­ وزیر» در «تاریخ بیهقی» می­باشد. در بررسی انجام شده مشخص می­گردد که داستان بیهقی نیز مانند داستان­های کارآگاهی معاصر، دارای مؤلفه­هایی است مانند: ثَنویّت یا دو مجموعه­ی زمانی در ساختار داستان، حضور یک کارآگاه و یک مجرم و حداقل یک قربانی، پرده برداشتن از لایه­های یک معمّا، اهمیت شخص منفی، توجیه به شیوه­ای عقلانی با ارائه­ی پی­رنگ منطقی، توجّه عظیم به جزییات و عدم حضور وهم. در نتیجه با توجه به حضور این مؤلفه­ها و هم­چنین استفاده از برخی شگردهای ادبی، مانند: کنجکاوی و تعلیق، گفت­و­گو، توصیف، راوی اوّل شخص و گرایش به حرف زدن در قالب تک_­­گویی بیرونی که به تدریج از عناصر مهم این گونه از داستان­ها شده­اند، این داستان را به عنوان نمونه­ای ابتدایی از داستان­های کارآگاهی مدرن تبدیل می­کند. https://jdva.du.ac.ir/article_89_b1e745cee172019e32a5b7b196e70873.pdf